Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Κτηνοτρόφοι της Κρήτης μήνυσαν το Spiegel!



Μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel» και του δημοσιογράφου της, Ralf Hoppe, κατέθεσε σήμερα o Σύλλογος Επαγγελματιών Κτηνοτρόφων Ηρακλείου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αφορμή για τη μήνυση στάθηκε άρθρο του γνωστού περιοδικού, το οποίο αναφερόταν στη διαφθορά που όπως υποστηρίζει το περιοδικό, είναι ικανή να κλονίσει μια ολόκληρη ένωση Κρατών.

Στο άρθρο -μεταξύ άλλων- αναφέρεται ότι οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης εξαπατούν τους ελεγκτές των Βρυξελλών με ένα «απίθανο κολπάκι», προκειμένου να εξασφαλίζουν επιδοτήσεις.

Το επίμαχο άρθρο τιτλοφορείται «Ο πολλαπλασιασμός των προβάτων» και γίνεται λόγος για τα «κρητικά πρόβατα-φαντάσματα».

Πηγή: Cretalive.gr
www.zougla.gr

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Υποχρεωτική η ηλεκτρονική σήμανση


ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΑ

Η Δ/νση Κτηνιατρικής ενημερώνει όλους τους κτηνοτρόφους ότι σύμφωνα με την εφαρμογή των κανονισμών 759/2009 και 1560/2007 και των σχετικών υπουργικών αποφάσεων καθίσταται πλέον υποχρεωτική η ηλεκτρονική σήμανση των αιγοπροβάτων για τις παρακάτω κατηγορίες ζώων.

Αιγοπρόβατα που προορίζονται από τον παραγωγό να παραμείνουν στην εκμετάλλευση για χρονικό διάστημα πέρα από την ηλικία των (12) μηνών και έχουν γεννηθεί μετά τις 1.1.2010, πρέπει να τους τοποθετηθεί υποχρεωτικά ηλεκτρονικός στομαχικός βώλος, μέχρι την ηλικία των έξι (6) μηνών (επιπλέον του ενός ενωτίου στο αριστερό αυτί όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό 21/2004). Προκειμένου να εξασφαλίζεται η πλήρης ιχνηλασιμότητα κάθε ζώου στην εκμετάλλευση που γεννήθηκε.
Αιγοπρόβατα που προορίζονται για εμπόριο και έχουν γεννηθεί μετά τις 1.1.2010 ανεξάρτητα από την ηλικία τους και οπωσδήποτε πριν εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση προέλευσης πρέπει να τους τοποθετείται ηλεκτρονικός βώλος (επιπλέον του ενός ενωτίου στο αριστερό αυτί, όπως προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις).
Σε αιγοπρόβατα που προορίζονται για σφαγή πριν από την ηλικία των 12 μηνών τοποθετείται μόνο ένα ενώτιο με τον κωδικό αριθμό της εκμετάλλευσης γέννησης.
Οι κτηνοτρόφοι είναι υπεύθυνοι για την προμήθεια και τοποθέτηση των ηλεκτρονικών στομαχικών βώλων στα ζώα της εκμετάλλευσής τους με δική τους δαπάνη.
Επίσης, υποχρεούνται να υποβάλλουν αίτηση στην αρμόδια κτηνιατρική Υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης της περιοχής τους (Κτηνιατρικά Κέντρα), προκειμένου να τους χορηγηθεί έγκριση για την προμήθεια των κωδικών αριθμών των βώλων και των αντίστοιχων ενωτίων που πρόκειται να αγοράσουν. Οι κτηνοτρόφοι έχουν την δυνατότητα και εφόσον το επιθυμούν, να προμηθεύονται περισσότερους κωδικούς ηλεκτρονικών στομαχικών βώλων και ενωτίων, αναλογικά με τις ανάγκες της εκμετάλλευσής τους ώστε να υπάρχει απόθεμα για ένα έτος.
Επομένως σύμφωνα με την Νομοθεσία, επιδοτήσεις, μετακινήσεις, αγοραπωλησίες, σφαγές, προγράμματα εξυγίανσης και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί να γίνει σε μια εκμετάλλευση δεν θα είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί αν δεν έχει εξασφαλισθεί ηλεκτρονική σήμανση για τα ζώα που έχουν γεννηθεί μετά τις 1.1.2010.
Για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία κρίνεται σκόπιμο ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Δ/νση Κτηνιατρικής και στα κτηνιατρικά κέντρα προκειμένου να ενημερώνονται πληρέστερα.


www.haniotika-nea.gr

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Καλαμάρια γίγαντες στην Κρήτη



Πριν λίγες ημέρες, δυο ερασιτέχνες ψαράδες αλίευσαν στην θάλασσα Κεφαλά Αποκορώνου Χανίων ένα καλαμάρι, που ονόμασαν… «καλάμαρο», γιατί ήταν μεγάλων διαστάσεων, συγκρινόμενο με τα γνωστά μας καλαμάρια: Είχε μήκος 1,5 μ. και βάρος 8,1 κιλά! Τόσο μεγάλα καλαμάρια ξέραμε ότι ζουν σε μεγάλα βάθη και σπάνια αλιεύονται με δίχτυα.

Γράφει ο συγγραφέας, κ. Γιώργος Λεκάκης

Η θαλάσσια περιοχή της Κρήτης φημίζεται για τα μεγάλα καλαμάρια της, είτε είναι βαθύβια, είτε όχι. Τον Ιανουάριο του 2008 στην παραλία Κάτω Κουμ Καπί Χανίων, βγήκε στα ρηχά ένα καλαμάρι-θράψαλο, μήκους 1,5 μ. και βάρους 4,2 κιλών! Αυτό απαντάται, συνήθως, σε μεγάλα βάθη και φέρει δόντια στις βεντούζες των πλοκαμιών του. Δεν τα χαρακτηρίζουμε «καλαμάρια-γίγαντες» γιατί τέτοια λέμε τα καλαμάρια που έχουν μήκους πάνω από 3 μ. Υπάρχουν τέτοια;

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή… Όταν ο πρωτοπόρος ευρευνητής των βυθών, Γουίλλιαμ Μπίμπε, τον Αύγουστο του 1934, καταδύθηκε σε βάθος 1.000 μ., με μια μικρή βαθύσφαιρα και τον κατασκευαστή της, Ότις Μπάρτον, στ’ ανοικτά των Βερμούδων, περιέγραψε έναν κόσμο με «λαμπυρίζοντα φώτα, επαργυρωμένα χέλια, παλλόμενες μέδουσες, ζωντανές ίνες, σαν τα πιο λεπτοφυή και περίτεχνα σχοινιά, λιπόσαρκα τέρατα, με δόντια σαν βελόνες», κλπ. Όλοι τότε τον χαρακτήρισαν υπερβολικό. Ακόμη και οι συνεργάτες του! Η τεχνολογία, τότε, δεν τον βοηθούσε και μπόρεσε απλώς να σκιτσάρει μερικές από τις «λεπτές αποχρώσεις της αστείρευτης ζωής», που έβλεπε από το φινιστρίνι του στην θεοσκότεινη άβυσσο. Σήμερα, η νέα τεχνολογία μας αναγκάζει να τον επιβεβαιώσουμε…

Το «τερατώδες καλαμάρι» αρχιτευθίς, που φθάνει τα 18 μ.

Το «τερατώδες καλαμάρι» αρχιτευθίς (architeuthis ή κράκεν), το μεγαλύτερο από τα γιγάντια καλαμάρια, το οποίο έως το 2005 κανείς δεν είχε ειδεί ποτέ ζωντανό στο φυσικό του περιβάλλον, έπαψε πλέον να είναι «παραμύθι των ψαράδων». Ήταν αδύνατο να αιχμαλωτισθεί, να κινηματογραφηθεί ή να φωτογραφηθεί, επειδή συνηθίζει να ανεβαίνει σπανιώτατα στην επιφάνεια και μόνο νύκτωρ. Και όταν πεθαίνει, καταλήγει στον βυθό και σπανίως εκβράζεται στην στεριά. Κάποια όμως έχουν απ’ αυτά ευρέθησαν ως αχώνευτη τροφή σε στομάχια φαλαινών-φυσητήρων…

Το κράκεν είναι ένα από τα πλέον μυστηριώδη πλάσματα του βυθού. Επί αιώνες τα θαλάσσια αυτά «τέρατα» απέπνεαν φόβο και δέος στους ναυτικούς και τους ψαράδες. Ταυτίζεται με τα μυθικά θαλάσσια όντα των αρχαίων ελληνικών ναυτικών μύθων, τα θαλάσσια τέρατα κράκεν των νορβηγικών ψαράδικων μύθων, που επιτίθονταν σε πλοία και τα διέλυαν, αυτά που περιγράφει και ο Ι. Βερν στο «20.000 λεύγες υπό την θάλασσα». Τώρα πια, τα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν τα παραμύθια. Κι έτσι γίνεται πάντα: Προϋπάρχει το παραμύθι και πολύ αργότερα έρχεται η επιστήμη να το επιβεβαιώσει…

Θεωρητικώς οι επιστήμονες συμπεραίνουν πως το γιγάντιο καλαμάρι (architeuthis dux) μπορεί να φθάσει τα 17-18 μ. μήκος. Είναι ως εκ τούτου το μεγαλύτερο ασπόνδυλο της Γης! Λένε ότι μπορεί να ζήσει πολλές δεκαετίες, ίσως και να είναι αιωνόβιο. Τον Μάιο του 2004 ερευνητές επιστήμονες ανέλυσαν ισότοπα οξυγόνου από τους στατολίθους[1], που ευρίσκονταν στα κεφάλια τριών τέτοιων καλαμαριών, που είχαν αλιευθεί στον Ειρηνικό. Η ποσότητα των ισοτόπων δείχνει την θερμοκρασία που ζει. Και η θερμοκρασία δείχνει το βάθος. Ο Νηλ Λάντμαν (του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας) συμπέρανε ότι ένα αρχιτευθίς ζει σε βάθος 180-300 μ. – και όχι τριπλάσιο όπως νομιζόταν παλαιότερα. Και με την μέθοδο του άνθρακα-14 υπολόγισε την ηλικία των τριών καλαμαριών, και η οποία δεν ξεπερνούσε τα 14 έτη. «Στον ωκεανό υπάρχουν πολλά μυστήρια και αυτό είναι ένα από αυτά», κατέληξε ο Λάντμαν στην δημοσίευσή του στο περιοδικό «Θαλάσσια Βιολογία».

Τα άλλα όντα, πλην του γιγαντιαίου καλαμαριού, που συγκαταλέγονται στα θαλάσσια τέρατα, είναι

  • το γιγάντιο χταπόδι του Ειρηνικού (octopus dofle), το μεγαλύτερο χταπόδι του κόσμου, με μήκος που φθάνει τα 10 μ. με περισσότερα από 10 ταυτοποιημένα είδη, και
  • το κολοσσιαίο καλαμάρι (mesonychoteuthis hamiltoni), αγνώστου μήκους, που είναι ωπλισμένο με κοφτερά, σαν ξυράφια πτερύγια, για να σκοτώνουν τα θύματά του, αλλά και για την άμυνα, από τους φυσικούς εχθρούς του, που είναι μόνο οι φάλαινες.

Κι η θάλασσα θα είναι κατάπλεος από τέτοια πλάσματα…

Άλλα αλιευμένα καλαμάρια-γίγαντες

Τον Ιούλιο του 2002 η θάλασσα ξέβρασε στην παραλία Χόμπαρτι της Τασμανίας ένα τεράστιο θηλυκό καλαμάρι, μήκους 15 μ. και βάρους 250 κιλών! Το καλαμάρι εξεσβράσθη έπειτα από έντονη ερωτική συνεύρεση! Ειδικοί θαλάσσιοι βιολόγοι μετέφεραν αμέσως το γιγάντιο καλαμάρι σε μουσείο και το υπέβαλαν σε περαιτέρω εξετάσεις. Αποφάνθηκαν πως είχε κοινά χαρακτηριστικά με τα γνωστά μας καλαμάρια, αλλά και κάποια άγνωστα. «Το πλάσμα αυτό δεν έχει καμμιά σχέση με αυτά που γνωρίζαμε έως τώρα», είπε ο ζωολόγος Ντέιβιν Πέμπερτον και πρόσθεσε: «Έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ σημαντικό εύρημα».

Ανήκει στην σπάνια κατηγορία «αρχιτευθίς». Καλαμάρια τέτοιου είδους οι επιστήμονες έχουν αντικρύσει περίπου 200, αλλά όχι εν ζωή. Αυτό ζει σε βάθος 500-1.000 μ.[2][2] Σ’ αυτό το βάθος θα διαλύετο κάθε πλάσμα που γνωρίζουμε από την πίεση του νερού. Χάρις σ’ αυτήν την ψαριά, όμως, οι επιστήμονες μπόρεσαν να βρουν πώς αναπαράγονται αυτά τα ζώα: Κάτω από το πλοκάμι του θηλυκού, ανακάλυψαν μια οπή, στην οποία εναποτίθεται το σπέρμα.

Η ίδια περιοχή «έδωσε» κι άλλα γιγάντια καλαμάρια, το 1986 και το 1991. Τώρα ένας άλλος κόσμος ανακαλύπτεται. Υπολογίζεται πως σε αυτά τα βάθη θα πρέπει να ζουν 10 εκατ. άγνωστα είδη ζώων. Οι μέδουσες θα πρέπει να έχουν μήκος 40 μ., τα καρχαριοειδή 5 μ. Ίσως τελικά σε αυτά τα βάθη να μην είναι τόσο αφιλόξενες οι συνθήκες για ζώα. Τι άραγε άλλα πλάσματα ζουν εκεί κάτω και με τι ομοιάζουν;

Ένα άλλο γιγάντιο καλαμάρι, μήκους 10,5 μ. και βάρους 184 κιλών, ευρέθη ως αχώνευτη τροφή σε στομάχι φυσητήρος στις Αζόρες. Ευρέθη ολόκληρο κι ανέπαφο! Η φάλαινα που το είχε καταπιεί ήταν μήκους 14 μ.! Οι πλέον θανάσιμοι εχθροί των γιγάντιων καλαμαριών είναι οι κητώδεις φυσητήρες…

Τον Σεπτέμβριο του 2005 δυο Ιάπωνες επιστήμονες, ο Τσουνέμι Κουμποντέρα (του Εθνικού Μουσείου Φυσικών Επιστημών) και ο Κιοΐτσι Μόρι (της Ενώσεως Παρατηρήσεως Φαλαινών), κατέγραψαν με τον φακό τους, ένα γιγάντιο κόκκινο-μωβ καλαμάρι αρχιτευθίς, μήκους 8 μ., σε βάθος 900 μ., στα παγωμένα νερά των νησιών Μπονίν του Β. Ειρηνικού και αφού παρακολουθούσαν αυτά τα όντα για 3 χρόνια! Το κατέγραψαν, μάλιστα, την ώρα που επιτίθετο σε δόλωμα γαρίδος! Ένα από τα πλοκάμια του πιάστηκε στο δόλωμα και προσπαθούσε τουλάχιστον 4 ώρες για να ξεφύγει! Αυτό ήταν το διάστημα, που οι ερευνητές τραβούσαν φωτογραφίες, ανά 30΄΄. Ο τρόπος που το γιγάντιο καλαμάρι παγίδευσε την λεία του είναι ολόιδιος με αυτόν που τα γιγάντια φίδια τυλίγουν το θύμα τους. Τελικώς, το ενόπλιον καλαμάρι… αφοπλίσθηκε, ξέφυγε, αφήνοντας πίσω ένα κομμάτι από το λευκό πλοκάμι του, μήκους 6 μ. Οι επιστήμονες το πήραν μαζί τους. Κι όταν το ακούμπησαν κολλούσε στα δάκτυλά τους και στο κατάστρωμα και δεν ξεκολλούσε εύκολα: Ήταν ακόμη ζωντανό! Οι επιστήμονες κατέληξαν: «Δεν είναι τόσο νωθρά όντα όσο πιστεύαμε. Αντίθετα είναι εξαιρετικά δραστήρια». Η είδηση αναφέρθηκε στην βρετανική επιθεώρηση “Proceedings B”.

Στην παραλία Μελίντες Πορτογαλίας, 80 χλμ. Ν. της Λισσαβώνος, τον Αύγουστο του 2002, εξεβράσθη νεκρό ένα άλλο καλαμάρι, μήκους 6,5 μ. και βάρους 50 κιλών. Την ανακοίνωση έκαμε εκπρόσωπος του Ωκεανογραφικού Μουσείου του Πορτίνιο ντα Αράμπιντα. Στην Ανταρκτική αλιεύθηκε καλαμάρι μήκους 5 μ. και βάρους 150 κιλών, το οποίο φιλοξενήθηκε στο ερευνητικό εργαστήριο «Τε Πα» του Ουέλινγκτον της Ν. Ζηλανδίας, στις 6 Απριλίου 2003.

Στην θαλασσία περιοχή του Οβιέδο Ισπανίας, τον Σεπτέμβιο του 2003 αλιεύθηκε ένα γιγάντιο καλαμάρι βάρους 80 κιλών – το δεύτερο που βρέθηκε στην θαλάσσια περιοχή μέσα σε 3 ημέρες! Έξω από τις ακτές της Αυστραλίας, τον Φεβρουάριο του 2001 αλιεύθηκε ένα ακόμη μεγάλο καλαμάρι, μήκους 4 μ. και βάρους 200 κιλών. Το διατήρησαν σε δεξαμενή με άλμη, ως θύον για την επιστήμη, έως ότου προσδιορισθεί το περιεχόμενο του στομάχου του και η ανάλυση του DNA του, με σκοπό να το εκθέσουν στο Μουσείο της Μελβούρνης. Τα δυο μακρύτερα πλοκάμια του γιγάντιου αυτού καλαμαριού, είχαν μήκος 8 μ. το καθένα, και μ’ αυτά συνέλεγε την τροφή του. Όταν το αλίευσαν αυτά είχαν αποσπασθεί από το κυίως σώμα του. Από δε την ανάλυση της τροφής του στομάχου του, που βρέθηκαν ψάρια και άλλα καλαμάρια, συμπεραίνεται, πως πρόκειται για σαρκοφάγο ζώο.

Μήκους 3,5 μ. ήταν το καλαμάρι που αλίευσε το αλιευτικό “Nuevo Zumaia” τον Αύγουστο του 2001 στον Νότιο Ατλαντικό. Τέλος, ένα άλλο τεράστιο καλαμάρι (taningia danae), που βιντεοσκοπήθηκε κι αυτό για πρώτη φορά σε μεγάλο βάθος στα νερά των νησιών Ογκασαουάρα, έξω από την Ιαπωνία, ανάβει… λάμψεις καθώς επιτίθεται, για να τυφλώσει την λεία του, ή για να μετρήσει αποστάσεις, ή απλώς για να… ερωτοτροπήσει με το δόλωμα! Το τεράστιο κεφαλόποδο φθάνει σε μήκος τα 2,3 μ. και ζει σε βάθος από 240-940 μ. Κι αυτό το καλαμάρι ήταν – έως τον Φεβρουάριο του 2007 – γνωστό μόνο από υπολείμματά του, που βρίσκονταν σε στομάχια φαλαινών φυσητήρων. Οι επιστήμονες το προσέλκυσαν με δολώματα και φθορίζουσες δάδες σε μέγεθος μολυβιού. Το βιντεοσκόπησε κι αυτό επίσης η ομάδα του δρ. Τσ. Κουμποντέρα.

Οι 2 από τους 8 βραχίονες του ζώου φέρουν κηλίδες βιοφωτισμού, οι οποίες ονομάζονται φωτοφόρα. Το καλαμάρι βιντεοσκοπήθηκε να εκπέμπει βραχείς και παρατεταμένους φωτεινούς παλμούς καθώς επιτίθετο στην λεία του. Όταν οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα ζευγάρι φθορίζουσες δάδες, η συμπεριφορά του κυνηγού-καλαμαριού έγινε πιο παράξενη: Περιφερόταν γύρω από τα φώτα, χωρίς να επιτίθεται, αναβοσβήνοντας και υτό τα φωτοφόρα του, με βραχείς παλμούς. Ίσως να νόμιζε ότι οι λάμψεις προέρχονταν από ένα άλλο καλαμάρι, και ίσως να προσπαθούσε να ερωτοτροπήσει μαζί του… Οι ερευνητές εντυπωσιάσθηκαν από το… φωτεινό show μέσα στην άβυσσο, αλλά και από την ταχύτητα του καλαμαριού. Νόμιζαν ότι τα μεγάλα καλαμάρια είναι γενικώς νωθρά και δυσκίνητα. Αλλά το συγκεκριμένο ενήλικο ζώο μπορούσε να κολυμπά με ταχύτητα έως και 9 χλμ./ώρα! Εντυπωσιακή επίδοση, δεδομένης της τεράστιας πιέσεως του νερού σε αυτό το βάθος.


πηγή:Αγωνας της Κρητης

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Τουρκοκρητικοί αναζητούν περιουσίες τους στην Κρήτη



Τις περιουσίες των προγόνων τους αναζητούν Τουρκοκρητικοί στο Ηράκλειο, τα Χανιά και το Ρέθυμνο μέσω των συμβολαίων που υπήρχαν στα κρατικά αρχεία της τουρκικής διοίκησης, μέχρι το 1898 ή ακόμη και στα αρχεία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Πατρίς» τελευταία εμφανίστηκαν νομικοί, κυρίως, εκπρόσωποί τους διερευνώντας τη δυνατότητα να καταγράψουν, καταρχήν, τα περιουσιακά στοιχεία που είχαν οι Τουρκοκρήτες παππούδες τους.

«Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο ότι οι απόγονοι εκείνων που αναχώρησαν από την Κρήτη πριν από ένα και πλέον αιώνα, ή με την ανταλλαγή των πληθυσμών μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, γνωρίζουν ακριβώς πού πρέπει να αναζητήσουν τα ίχνη των πατρογονικών περιουσιών, γεγονός που σημαίνει ότι η έρευνά του δεν ξεκινά μόλις τώρα, ούτε ότι αυτή γίνεται απλώς για ιστορικούς λόγους. Είναι καλά εφοδιασμένοι με στοιχεία κι αναζητούν τα αρχεία του τότε μεταφραστικού γραφείου, στο οποίο υπήρχαν όλα τα τούρκικα αρχεία και οι νομικές πράξεις που γίνονταν από τους Οθωμανούς. Μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η οι έρευνες αφορούν ακόμη και σε χώρους στους οποίους σήμερα λειτουργούν δημόσια κτίρια», αναφέρει η εφημερίδα.

Εκπρόσωποι Τούρκων «διεκδικητών» έχουν ξεκαθαρίσει, πάντως, ότι δεν πρόκειται να αμφισβητήσουν το ιδιοκτησιακό των περιουσιακών εκείνων στοιχείων που θα εκτιμήσουν ότι νόμιμα μεταβιβάστηκαν στους επόμενους ιδιοκτήτες τους.


Πρόκειται για Τούρκους πολίτες, οι οποίοι είναι απόγονοι κρητικών που είχαν ασπασθεί τον μωαμεθανισμό κατά την τουρκοκρατία και έφυγαν μετά την απελευθέρωση της Κρήτης.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει η «Πατρίς», κατά την επίσημη απογραφή που είχε γίνει το 1881 οι Οθωμανοί της Κρήτης ήταν 72.353, απ’ τους οποίους οι περίπου 33.000 ζούσαν στο Ηράκλειο, οι 18.000 στο σημερινό νομό Χανίων, οι 13.000 στο Ρέθυμνο και 8.000 στο νομό Λασιθίου. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, η αυτόνομη Κρητική Πολιτεία έκανε τη δική της απογραφή, στα 1900.

Οι Τουρκοκρήτες ήταν περίπου 39.000, καθώς έφυγαν κατά χιλιάδες για την Τουρκία ή ακόμη και για την Αμερική. Στην απογραφή του 1911 βρέθηκαν λιγότεροι από 28.000. Ο πληθυσμός τους είχε μειωθεί ακόμη περισσότερο γύρω στα 1922, και με τη συνθήκη της Λοζάνης και την ανταλλαγή των χριστιανικών και μουσουλμανικών πληθυσμών, τον Ιανουάριο του 1923, έφυγαν και οι τελευταίοι.

www.zougla.gr

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Ισόβια κάθειρξη για το φονικό στη Σούγια

Για το περιστατικό αυτό μπορεί να προκύψουν και πολιτικές ευθήνες...

ΣΕ 24ΧΡΟΝΟ ΦΡΟΥΡΟ

Σε ισόβια κάθειρξη καταδίκασε χθες το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ρεθύμνου τον 24χρονο Νικόλαο Κωνστ. Ξυπολιτάκη από την Αγιά Χανίων για τη δολοφονία του 50χρονου Ευτύχη Ζαμπιάκη(φωτ.) από το Κουστογέρακο στις 25 Φεβρουαρίου 2009 κοντά στη Σούγια του Δήμου Ανατολικού Σελίνου.

Επίσης στον 24χρονο που εργαζόταν στην Εξωτερική Φρουρά της Δικαστικής Φυλακής Χανίων το δικαστήριο επέβαλε ποινή κάθειρξης 18 χρόνων για τις απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά δύο ακόμη κατοίκων της περιοχής της Σούγιας.
Το περιστατικό, που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, είχε σημειωθεί, όπως είχε ανακοινώσει η Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, στις 6.15 το απόγευμα της Τετάρτης 25 Φεβρουαρίου 2009 στον επαρχιακό δρόμο Κουστογέρακου - Λειβαδά, στην αγροτική περιοχή «Λειβαδά» του Δήμου Ανατολικού Σελίνου.
Ο δράστης άρχισε να πυροβολεί κατά διερχόμενων οχημάτων, με κυνηγετική καραμπίνα που κατείχε νόμιμα.
Από τις σφαίρες νεκρός έπεσε ο 50χρονος Ευτύχης Ζαμπιάκης, από το Κουστογέρακο, οδηγός διερχόμενου Ι.Χ. αυτοκινήτου.
Σε κοντινό σημείο της ίδιας περιοχής ο δράστης επιχείρησε να ακινητοποιήσει διερχόμενο ταξί, του οποίου, όμως, ο οδηγός αντιλήφθηκε τις προθέσεις του και δεν σταμάτησε, με αποτέλεσμα οι σφαίρες να προκαλέσουν μόνο υλικές ζημιές στο όχημα.
Σε άλλο σημείο της ίδιας επαρχιακής οδού ο δράστης ακινητοποίησε διερχόμενο Ι.Χ. αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο 45χρονος Μιχάλης Πυροβολάκης και τον οποίο πυροβόλησε τρεις τουλάχιστον φορές, μέσα στο όχημά του, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει σοβαρά στο πρόσωπο, στον θώρακα και στην ωμοπλάτη.
Τελικά, μετά από συντονισμένη επιχείρηση Υπηρεσιών της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων, με τη συνδρομή αστυνομικών - ειδικών φρουρών του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αποκορώνου - Χανίων, ο δράστης συνελήφθη στις 3 τα ξημερώματα της Τρίτης 26 Φεβρουαρίου 2009 εντός της οικίας του, στο δημοτικό διαμέρισμα Αγιάς του Δήμου Θερίσου.
Συνήγοροι πολιτικής αγωγής ήταν για τον Ζαμπιάκη ο Παναγιώτης Κλάδος, για τους Πυροβολάκη και Φαλαγγάρη ο Δημήτρης Φουράκης. Δικηγόρος υπεράσπισης ο Ανδρέας Βροντάκης.
Το περιστατικό είχε συγκλονίσει την κοινωνία των Χανίων. Τότε είχε γίνει στα Χανιά και πορεία διαμαρτυρίας.


www.haniotika-nea.gr

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ;


Τί διαβάσαμε σε μονόστηλο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ; Οτι σκέφτεται, λέει, ο πρόεδρος Ομπάμα να έρθει για διακοπές στην Κρήτη. Συγκεκριμένα, ο στενός συνεργάτης του -ελληνικής καταγωγής- Αλεξ Γιαννούλιας του έχει προτείνει να επισκεφθούν αρχές Ιουλίου τα Σφακιά, που είναι ο τόπος καταγωγής του Γιαννούλια από την πλευρά της μητέρας του. Τί να πω; Στα Ζωνιανά να τον πάει, όπου δεν θα χρειάζονται και αυξημένα μέτρα ασφαλείας...



πηγή:veto300.blogspot.com

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Ο σπήλιος του Τζανή


ΣΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΜΑΛΟΥ

Του ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΜΠΑΛΑΔΗΜΑ*

Στο όμορφο οροπέδιο του Ομαλού εκτός από την είσοδο του Εθνικού Δρυμού της Σαμαριάς βρίσκεται και ένα από τα μεγαλύτερα σε μήκος σπηλαιοβάραθρα της Ελλάδας. Ο σπήλιος του Τζανή μήκους 3 χλμ. περίπου και βάθους 281 μέτρων.
Υπήρξε καταφύγιο για τους κυνηγημένους και τους οδοιπόρους αλλά και τόπος γέννησης πολλών θρύλων και μύθων όπως αυτός του δεξιοτέχνη λυράρη Τζανή που οι νεράιδες των παρέσυραν στα βάθη του. Το όνομά του ωστόσο το πήρε από τον οπλαρχηγό Μάρκο Τζανή που κατέφυγε σε αυτό και χάθηκε στα βάθη του διωκόμενος από τους εχθρούς του. Αιώνες αργότερα κάποιοι πρωτοπόροι θα τον ξαναφέρουν στην επικαιρότητα μέσα από τις σπηλαιολογικές τους αναζητήσεις, η σπηλαιολογική ομάδα Χανίων θα πραγματοποιήσει την πρώτη απόπειρα οργανωμένης εξερεύνησης του σπηλαίου κατά το έτος 1961. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι σπηλαιολόγοι και μη. Έλληνες, Άγγλοι, Γάλλοι θα σπεύσουν να εξερευνήσουν τον Τζανή, θα τον φωτογραφίσουν, θα τον χαρτογραφήσουν και άλλοι θα τον πληγώσουν χαράζοντας στα πλευρά του. Ο καιρός όμως πέρασε και οι σπηλαιολόγοι έχασαν το ενδιαφέρον τους, ανακαλύφθηκαν άλλα σπήλαια πιο βαθιά ή ψάχνουν να βρουν νέα. Ο Τζανής όμως παραμένει εκεί, μυστηριώδης μα και φιλόξενος και εμείς τον επισκεπτόμαστε συχνά πάντα με καινούργιο κόσμο. Δεν είναι τυχαίο που αποτελεί το σπήλαιο «μύησης» σχεδόν για κάθε νέο σπηλαιολόγο του Συλλόγου μας. Για πολλούς από μας και γενιές πριν από μας είναι το σπήλαιο που πρώτη φορά μυρίσαμε την έντονη μυρωδιά της ασετιλίνης και «βάψαμε» τα μούτρα μας με λάσπη. Μέχρι τώρα οι επισκέψεις μας ήταν μέχρι το πρώτο μεγάλο σιφόνι που είναι πάντα γεμάτο νερό και ο μόνος τρόπος προσπέλασής του είναι κατά την περίοδο Αύγουστο - Σεπτέμβριο κολυμπώντας. Από εκεί και έπειτα έχουν περάσει μόνο κάποιες αποστολές πριν μερικές δεκαετίες. Έτσι λοιπόν σε μια από τις συναντήσεις μας με τον Τζανή «έπεσε» η ιδέα, «Οργανώνουμε μια αποστολή Τζανή;». Αυτό ήταν, η διαδικασία είχε ήδη ξεκινήσει και καθένας από μας έκανε τον δικό του σχεδιασμό μέσα στο μυαλό του. Σκοπός του εγχειρήματος να προσπελάσουμε το πρώτο σιφόνι και να εξερευνήσουμε το δεύτερο κομμάτι στου σπηλαίου. Βασικό εμπόδιο ο μεγάλος όγκος νερού στο σιφόνι, αποφασίστηκε λοιπόν να «βοηθήσουμε» τα νερά να πέσουν λίγο πιο σύντομα από το κανονικό. Αυτό θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με τοποθέτηση σωλήνων όπου θα αυξήσουν τη φυσική ροη του νερού με αποτέλεσμα να μειωθεί η στάθμη πριν τα τέλη του καλοκαιριού. Για να επιτευχθεί αυτό θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί σπηλαιοκατάδυση πράγμα που απαιτούσε μεταφορά μεγάλου όγκου υλικών μέχρι το σιφόνι όπως καταδυτικός εξοπλισμός και τα απαιτούμενα υλικά για την τοποθέτηση των σωλήνων. Τα υλικά και ο εξοπλισμός λοιπόν συγκεντρώθηκαν και στις 2 Μαΐου έντεκα μέλη της ομάδας μας ξεκίνησαν το εγχείρημα που για την ομάδα μας αποτέλεσε ένα είδος πρεμιέρας καθώς είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που οργανώθηκε μια σπηλαιολογική αποστολή από μέλη της σπηλαιολογικής ομάδας του Ε.Ο.Σ. Χανίων. Τα υλικά λοιπόν μεταφέρθηκαν αν και παρά τον μεγάλο αριθμό των σπηλαιολόγων κάποιοι χρειάστηκε να μπουν και να βγουν αρκετές φορές από το σπήλαιο λόγω του μεγάλου όγκου των εξοπλισμών. Αφού συγκεντρώθηκαν όλα ήταν καιρός για την κατάδυση, πρώτα τοποθετήθηκε ο σπηλαιολογικός μίτος από τον πρώτο δύτη καθώς η συνθήκες κατάδυσης σε σπήλαιο είναι δύσκολες και όπως πάντα φροντίσαμε να πάρουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Σειρά είχαν τα υλικά ροής όπου οι άλλοι δύο δύτες πέρασαν και τοποθέτησαν στην άλλη μεριά του σιφονιού. Δυστυχώς οι προβλέψεις μας έπεσαν έξω κατά μερικά μέτρα και έτσι ο κύριος στόχος του εγχειρήματος δεν επετεύχθη αλλά όλη η σκληρή δουλειά έγινε οπότε στην επόμενη επίσκεψη θα έχουμε πολύ λιγότερα να κάνουμε για να πετύχουμε τον στόχο μας. Η επιχείρηση της σπηλαιοκατάδυσης διήρκησε περίπου τρεις ώρες και το όλο εγχείρημα περίπου δέκα ώρες, όλο αυτό το χρονικό διάστημα η υπόλοιπη ομάδα δεν μπορούσε να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Εξερευνήθηκε μια παρακείμενη γαλαρία από την οποία η ομάδα μας αφαίρεσε διάφορα υπολείμματα από προηγούμενες αποστολές. Μιας και σαν ομάδα είμαστε της άποψης ότι τα σπήλαια ανήκουν σε όλους και πρέπει να μένουν ακέραια χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις και «ενθύμια», φανταστείτε τις κορυφές των βουνών για παράδειγμα γεμάτες σημαιάκια και πάσης φύσεως αναμνηστικά; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς είμαστε οι επισκέπτες και ότι πρέπει αυτά τα τελευταία παρθένα οικοσυστήματα να τα προστατέψουμε.
Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους κατοίκους του οροπεδίου Ομαλού για τη φιλοξενία τους και ιδιαίτερα την οικογένεια Δρακουλάκη για την πολύτιμη υποστήριξη τους σε κάθε μας επίσκεψη στο σπήλαιο, τον δικό μας Αντώνη Πλυμάκη για τις πολύτιμες πληροφορίες και τα στοιχεία που μας παραχώρησε από το προσωπικό του αρχείο καθώς επίσης και τον Αρτέμη Χελιουδάκη για την παραχώρηση καταδυτικού εξοπλισμού. Ελπίζουμε ότι μέσα στο καλοκαίρι θα καταφέρουμε να φέρουμε στο φώς όμορφες εικόνες από ένα μαγικό και μυστηριώδη κόσμο. Για την ιστορία στο πρώτο μέρος της αποστολής έλαβαν μέρος οι: Μιχάλης Πολυχρονάκης, Μανώλης Κρασσάκης, Γιάννης Χαριτάκης, Στέλιος Παπουτσάκης, Χαράλαμπος Ιστίκογλου, Κατερίνα Τσιμπιρίμπη, Χριστόφορος Μπαλαδήμας, Γεώργιος Μαζωνάκης, Δημήτρης Δαλμυράς, Γιάννης Δαπόλας, και Βαγγέλης Μιχελάκης.

*Για τον Ορειβατικό
Σύλλογο Χανίων

www.haniotika-nea.gr

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Δήλωση Στέλλας Αλφιερης: Όχι πεδιο βολής στο Σέλινο



Χωρίς αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και προφανώς με προσωπική ευθύνη των δημάρχων Καντάνου και Ανατολικού Σέλινου ενέκριναν να εγκατασταθεί Πεδίο βολής στο Σέλινο χωρίς τις απαιτούμενες εγκρίσεις. Οι ασκήσεις γίνονται με πραγματικά πυρά σύμφωνα με καταγγελίες των κατοίκων του Δήμου Καντάνου και του Ανατολικού Σελίνου.

Φωτογραφία Αρχείου

Η άσκηση διεξάγεται στο Πύργο και βρίσκεται πλησίον των οικισμών Τεμένια και Βαμβακάδες. Θεωρούμε ότι η απόπειρα εγκατάστασης εν κρυπτό του πεδίου βολής στο Σέλινο δημιουργεί τεράστια προβλήματα και εγκυμονεί σημαντικούς κινδύνους για την περιοχή και την ζωήτων κατοίκων.

Το ερώτημα που πλανιέται στους κατοίκους, στους ιδιοκτήτες και στους κτηνοτρόφους της περιοχής είναι, ποιος έδωσε άδεια για να διεξάγουν τις ασκήσεις χωρίς πραγματική ενημέρωσητων κατοίκων και τις απαιτούμενες άδειες (ΦΕΚ κλπ).

Το θέμα θα το φέρω στο δημοτικό συμβούλιο γιατί θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο με προσωπική ευθύνη ο δήμαρχος να δημιουργεί τετελεσμένα γεγονότα και προϋποθέσεις εγκαταστάσεις πεδίου βολής σε οικιστική περιοχή σε κτηνοτροφικές ζώνες καταπατώντας ιδιοκτησίες, που στηΚρήτη είναι πλέον καθεστώς ηαπαξίωσητης προσωπικής περιούσιας, Αποπηγαδι, Σπινα, Φλώρια, Παλαια Ρουματα, κλπ.

Ζητούμε να σταματήσει η χρήση των πραγματικών πυρών και να ενημερωθούν οι κάτοικοι με υπεύθυνο τρόπο τι πρόκειται να γίνει στο δήμο τους.


ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Το φαράγγι της Σαμαριάς




O Εθνικός Δρυμός Λευκών Ορέων άνοιξε και αναμένεται έως το τέλος του καλοκαιριού να υποδεχτεί περισσότερους από 165.000 επισκέπτες. Την ώρα λοιπόν που οι επισκέπτες αυξάνονται, το προσωπικό μειώνεται!
Οπως επισημάνθηκε σε πρόσφατα δημοσιεύματα, με πέντε άτομα προσωπικό αντί των 25 που προβλέπονται, λειτουργεί ο Φορέας Διαχείρισης Λευκών Ορέων, ενώ το φαράγγι της Σαμαριάς πρόκειται να υποδεχθεί τους χιλιάδες επισκέπτες, με 12 άτομα προσωπικό αντί των 30 που έπρεπε να διαθέτει για την ορθή λειτουργία του! Επιπλέον, όπως μαθαίνουμε, μέσα στο φαράγγι της Σαμαριάς δεν υπάρχει γιατρός και για τις όποιες τυχόν ανάγκες “επιστρατεύεται” η γιατρός της Αγιάς Ρουμέλης. Πράγματα ανεπίτρεπτα εν έτει 2010.
Σε πρόσφατη επιστολή του προς τους αρμόδιους υπουργούς και τους βουλευτές, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης Πέτρος Λυμπεράκης είχε επισημάνει:
“Κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι φορείς των Χανίων αναζητούν εναγωνίως τρόπους να βρεθούν τα λίγα χρήματα που χρειάζονται για να λειτουργήσει το Φαράγγι της Σαμαριάς, έναν χώρο που αποτελεί πυλώνα της οικονομικής δραστηριότητας του νησιού. Ενώ το παραπάνω είναι η αιτία, αφορμή για την επιστολή αυτή είναι η κατεπείγουσα ανάγκη του Φαραγγιού για 10 εποχικούς εργαζομένους.
Το Φαράγγι δέχεται 200.000 επισκέπτες τον χρόνο φέρνοντας άμεσο εισόδημα στο κράτος περίπου €1.000.000 ευρώ και συντηρώντας έμμεσα μια μεγάλη σειρά δραστηριοτήτων (τουριστικά γραφεία, πούλμαν, βενζινάδικα, ξενοδοχεία, ταβέρνες, ναυτιλιακές εταιρείες, καταστήματα τουριστικών ειδών, καφετέριες...).
Τα άμεσα έσοδα πάνε σε έναν κεντρικό κρατικό κορβανά με ελάχιστη ανταπόδοση στο ίδιο το φαράγγι”. Ο κ. Λυμπεράκης προσθέτει ότι “ο υφυπουργός Περιβάλλοντος ανακοίνωσε προγράμματα ύψους 5,5 δισ. ευρώ για το περιβάλλον και ο συνάδελφός του (και κρητικός τη καταγωγή) υφυπουργός Ανάπτυξης προγράμματα ύψους 3 δισ. ευρώ για την Κρήτη. Δεν περισσεύουν τα ελάχιστα που χρειάζονται για τη λειτουργία του Φαραγγιού;”.
Χρήματα ασφαλώς υπάρχουν για το περιβάλλον και ειδικότερα για το φαράγγι της Σαμαριάς. Τι περιμένει η πολιτεία για να ανταποκριθεί; Πότε επιτέλους θα καλυφθούν οι ελλείψεις και τα κενά;

Οι ελεύθεροι χώροι

Ανάσα ζωής και ελευθερίας αποτελούν οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι σε μιαν εποχή όπου οι σύγχρονες πόλεις “πνίγονται” στο τσιμέντο. Γι’ αυτό και μεγαλώνει το κίνημα πολιτών, που πέραν από κόμματα, ιδεολογίες, παρατάξεις, θέσεις και αντιθέσεις, προτάσσει την ανάγκη προστασίας των όποιων ελεύθερων χώρων έχουν απομείνει σ’ αυτή τη χώρα. Αντιλαμβάνονται πλέον οι πολίτες ότι οι οάσεις πρασίνου είναι απαραίτητες αν θέλουμε να υπάρχει ποιότητα ζωής στις πόλεις. Αυτό αποδείχτηκε και προχθές στην τέταρτη γιορτή διεκδίκησης του στρατοπέδου Μαρκοπούλου. “Να πρασινίσει το στρατόπεδο” ζήτησαν οι διοργανωτές που είχαν καλέσει τον κόσμο στην εκδήλωση. Και οι Χανιώτες ανταποκρίθηκαν. Μαζική ήταν η προσέλευση στις εκδηλώσεις έξω από την πύλη του στρατοπέδου. Αλλωστε, τι έχουμε περισσότερο ανάγκη; Μετατροπή και άλλων δημόσιων χώρων σε “τσιμεντένια μέγαρα” ή ανάδειξή τους ως οάσεις πρασίνου και δροσιάς, ως πνεύμονες ζωής; Πότε μία πόλη ομορφαίνει; Οταν διατηρεί ελεύθερους χώρους ή όταν τους παραδίδει στο... τσιμέντο; Οπως έχουμε ξαναγράψει, η πόλη που διατηρεί ελεύθερους χώρους είναι η πόλη του μέλλοντος.

(acrovasies.blogspot.com)
www.haniotika-nea.gr

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Βιοδιασπώμενες σακούλες απορριμμάτων σε επιχειρήσεις

AΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΝΤΑΝΟΥ

Βιοδιασπώμενες σακούλες απορριμμάτων μοίρασε χθες ο Δήμος Καντάνου σε όλες τις δημόσιες και δημοτικές επιχειρήσεις της περιοχής, σε καταστηματάρχες, καθώς και στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου, στο πλαίσιο του σημερινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος.

«Στο πλαίσιο της προσπάθειας που καταβάλλουμε καθημερινά για την προστασία και ανάδειξη του περιβάλλοντος, τη φετινή χρονιά, ο Δήμος Καντάνου μοιράζει σε όλους τους πολίτες βιοδιασπώμενες σακούλες απορριμμάτων, με στόχο να μειωθεί αισθητά η χρήση της πλαστικής σακούλας», επεσήμανε ο δήμαρχος Καντάνου, Ευτύχης Δασκαλάκης. Ο ίδιος σημείωσε πως «πεποίθησή μας είναι ότι ο αγώνας πρέπει να είναι συνεχής, κάθε ημέρα του χρόνου, από όλους μας, γιατί το περιβάλλον είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Είναι ο εξ αδιαιρέτου πλούτος μας, κληρονομιά της μίας γενιάς στην άλλη. Σε αυτή την κατεύθυνση ο Δήμος Καντάνου κάνει τη δική του προσπάθεια και καλεί όλους τους πολίτες να γίνουν κοινωνοί της. Αξίζει, πραγματικά, τον “κόπο”», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Δασκαλάκης και ο επιστημονικός του συνεργάτης, μηχανικός περιβάλλοντος, Γιώργος Ανδρουλάκης, επισκέφθηκαν χθες το Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο, όπου εξήγησαν σε εκπαιδευτικούς και παιδιά τα πλεονεκτήματα από τη χρήση βιοδιασπώμενων σακουλών.
Μιλώντας στα «Χ.Ν.», ο κ. Δασκαλάκης υπογράμμισε ότι «η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου, αποτελεί για τον Δήμο Καντάνου ημέρα απολογισμού του έργου που προγραμματίζεται, υλοποιείται, εκσυγχρονίζεται, συνεχίζεται, κάθε ημέρα του χρόνου. Ημέρα απολογισμού ενός αγώνα διαρκείας, που συντελείται αθόρυβα, αλλά ουσιαστικά, με στόχο την ουσιαστική προστασία και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος».
Ενδεικτικά ανάφερε:
• «Την ανακήρυξη, ως ιστορικού τόπου, από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, του παλαιού επαρχιακού δρόμου Άναβος - Κάντανος, απόφαση που πάρθηκε μετά από αίτημα του Δήμου μας και με την οποία επιτυγχάνεται η προστασία του φαραγγιού της Καντάνου.
• Την αποπεράτωση - ανάπλαση της χωματερής στον Άναβο.
• Τις αναπλάσεις σε χώρους περιπάτου.
• Την ολοκλήρωση του παραδοσιακού μονοπατιού.
• Τις φυτεύσεις εκατοντάδων δέντρων σε διάφορα σημεία του Δήμου μας.
• Τη μεταφορά των αποβλήτων των σφαγείων Καντάνου σε ειδικό εργοστάσιο επεξεργασίας στη Θεσσαλία.
• Την έγκριση, από το Δημοτικό Συμβούλιο Καντάνου, και εφαρμογή του Κανονισμού Καθαριότητας και Περιβάλλοντος».
Ο κ. Δασκαλάκης υπογράμμισε, ακόμη, ότι ο Δήμος απέστειλε στους δημότες, μαζί με τις σακούλες, και τον κανονισμό Καθαριότητας και Περιβάλλοντος, τον οποίο, όπως τόνισε, «οφείλουμε όλοι να εφαρμόζουμε».


www.haniotika-nea.gr

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Άγριο ξύλο σε αστυνομικούς στα Ανώγεια



Με ξύλα και μεταλλικά αντικείμενα επιτέθηκαν εναντίον αστυνομικών κάτοικοι των Ανωγείων. Οι αστυνομικοί έφτασαν στα Ανώγεια χθες το βράδυ για να πραγματοποιήσουν έρευνα σε σπίτι για παράνομη κατοχή όπλων. Την ώρα όμως που οι αστυνομικοί βρίσκονταν έξω από το σπίτι, μία ομάδα περίπου 45 ατόμων τους επιτέθηκαν με ξύλα, καδρόνια και μεταλλικά αντικείμενα.

Την ίδια ώρα ο ιδιοκτήτης της οικίας, εκμεταλλευόμενος την έκρυθμη κατάσταση που δημιουργήθηκε, τράπηκε σε φυγή και αναζητείται.

Στο σπίτι βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ένα πιστόλι διαμετρήματος 9 mm, 35 φυσίγγια διαφόρων τύπων και διαμετρημάτων και ένας γεμιστήρας για πολεμικό τουφέκι.

Σχετικά με την επίθεση σε βάρος των αστυνομικών σχηματίζεται δικογραφία για έξι άτομα, ηλικίας από 25 έως 51 ετών, οι οποίοι πρωτοστάτησαν στα επεισόδια, τα στοιχεία ταυτότητας των οποίων είναι γνωστά και αναζητούνται.

πηγή ΖΟΥΓΚΛΑ

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Ενα αστέρι στον κήπο


ΔΙΗΓΗΜΑ

Γιώργος Ουντράκης | 01.06.2010

Eίδα ένα αστέρι να πέφτει, μα μετά χάθηκε στην ματαιοδοξία μου. Η ανεκδιήγητη σοφία της πλάσης, η επείγουσα να μας ηλεκτρίσει, το αέναο μαξιλάρι της ψυχής μας.
Kαθόμουν το βράδυ, έξω στον κήπο και περίμενα να επιστρέψεις.
Μα δεν έφυγες ποτές· δεν ήλθες ποτέ για να φύγεις, αιώνια αγαπημένη, των παιδικών μου ονείρων, ψηλή, αέρινη, σιωπηλή σαν το τέλος της ιστορίας.
Και τούτο το βράδυ (σαν όλα τ’ άλλα) με τα χέρια τεντωμένα μπροστά, στην ερημιά της προσμονής, στην γλύκα του τυχαίου αυτοκινήτου που κουβαλά ένα ερωτευμένο ζευγάρι.
Εκεί έξω στον δρόμο, λίγο πιο μακριά από την μοναξιά μου, εκείνος ο ήχος και η φαντασίωση που σέρνει μαζί του.
Δυστυχώς!
Σαν παγανιστικό ξόρκι...
Και τώρα πάλι οι δύο μας· εγώ και η χτισμένη καρέκλα της μοναξιάς κάτω από την πρασινάδα που τσιμπά, που αφήνει μια ισοπεδωτική άυλη μυρουδιά, που δεν με χωρά μοναχό μου.
Η μυρουδιά της μοναξιάς, μουδιάζει τις φτέρνες, τσούζει τα βλέφαρα, γίνεται τσιγάρο και καπνός πικρός, κομμένη ανάσα που ζέχνει.
Είχα μια ελπίδα κρυφά μέσα μου, πως κάποτε θα χτυπούσε το ρημάδι το τηλέφωνο, θα ήταν μια ανυποψίαστη κυρία για να μου εξομολογηθεί έναν υποψιασμένο έρωτα.
Αυτή η ελπίδα τα βράδια γιγαντώνεται, γίνεται στατιστικό εύρημα, βούρκος των μαθηματικών...
Εξαντλώ την ύπαρξή μου σε μια αμφιλεγόμενη ελπίδα που με κρατά ζωντανό, ξύπνιο, πένθιμο.
Πάλι άκουσα ένα αυτοκίνητο· λες να του κρατά το χέρι η καλή του και να τον φιλά στο μάγουλο;
Χτύπησε το τηλέφωνο.
Γυναικεία φωνή.
- “Μου δίνετε τον Χρήστο;”.
- “Γιώργο με λένε· Γιώργο· αλλά ευχαρίστως θ’ άλλαζα ακόμη και το όνομά μου...”


www.haniotika-nea.gr