Σάββατο 17 Απριλίου 2010

Αναγκαία η σύνδεση Κρήτης - Β. Αφρικής


ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΡΑΒΕΣ

Ηράκλειο

Τη σημασία της σύνδεσης της Κρήτης αεροπορικώς και ακτοπλοϊκώς με τις χώρες της Β. Αφρικής και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, που γεωγραφικά είναι οι κοντινότερες, τόνισε ο Γενικός Γραμματέας του Α.Ε.Ε., κ. Mohamed ElKhazmi, προς τις αρμόδιες Αρχές του νησιού, κατά την επίσκεψη των Αράβων Ο.Ε.Υ. στην Κρήτη. Την επίσκεψη διοργανώνει το ΑραβοΕλληνικό Επιμελητήριο, στο πλαίσιο των δραστηριότητών του και των προσπαθειών, που καταβάλλει, για τη συνεχή ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και των Αραβικών χωρών, σε συνεργασία με τον πρόεδρο του Εμπορικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου Κρήτης, κ. Νικήτα Δολαψάκη.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στόχος του συγκεκριμένου επαγγελματικού ταξιδιού είναι να γνωρίσουν οι Άραβες τις βιομηχανικές και τουριστικές δυνατότητες και να συναντηθούν με Κρητικούς επιχειρηματίες και επενδυτές, ανοίγοντας έτσι νέους ορίζοντες συνεργασίας των Ελλήνων επιχειρηματιών και επενδυτών, οι οποίοι επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στις Αραβικές αγορές και να ενημερωθούν για τις υπάρχουσες ευκαιρίες και επενδύσεις. Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται στο πλαίσιο ενός συντονισμένου προγράμματος, όπου συμπεριλαμβάνει τοπικές συναντήσεις με διάφορους οργανισμούς και βιομηχανικές μονάδες, καθώς και συναντήσεις με τους υπευθύνους του Επιμελητηρίου και τη νομάρχη Ηρακλείου. Επίσης, προγραμματίστηκαν διμερείς συναντήσεις μεταξύ των Αράβων διπλωματών και των επιχειρηματιών μελών του Επιμελητηρίου του Ηρακλείου, για την εξεύρεση τρόπων συνεργασίας, ώστε να αυξηθεί το εμπορικό ισοζύγιο.
Από ελληνικής πλευράς, το Επιμελητήριο Ηρακλείου εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς το ΑραβοΕλληνικό Επιμελητήριο και τους εκπρόσωπους των Αραβικών πρεσβειών, για την πρωτοβουλία αυτή, προσβλέποντας, την ίδια στιγμή, σε άλλες δραστηριότητες, με στόχο τη μεγαλύτερη επικοινωνία των δύο πλευρών.
Ο Γενικός Γραμματέας του Α.Ε.Ε., κ. Mohamed ElKhazmi, εξέφρασε προς τις αρμόδιες Αρχές του νησιού τη σημασία της σύνδεσης της Κρήτης αεροπορικώς και ακτοπλοϊκώς με τις χώρες της Β. Αφρικής και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, που γεωγραφικά είναι οι κοντινότερες. Τόνισε δε ότι αυτή η σύνδεση θα έχει μεγάλο όφελος σε εμπορικό επίπεδο αλλά και σε τουριστικό, καθώς και αύξηση των εξαγωγών προς και από τις δύο πλευρές, εστιάζοντας στη συνεργασία στον τομέα της αλιείας.


www.haniotika-nea.gr

Τρίτη 13 Απριλίου 2010

Ασκοποι πυροβολισμοί (που ρίχονται σκόπιμα!...)




Γράφει ο ΜΙΝΩΣ ΣΟΦΟΥΛΗΣ

Άκουγα τις ομοβροντίες μέχρι τις πρωινές ώρες, αλλά τι να κάνω; Περίμενα έως ότου περάσει η “μπόρα” για να κοιμηθώ. Την επομένη συνάντησα κάποιον που σίγουρα είχε πάρει μέρος στην “πολιτιστική” εκδήλωση.
Προσπάθησα, με ήπιο φυσικά τόνο, να του εξηγήσω πόσο επικίνδυνο είναι αυτό το έθιμο, που κύριος σκοπός του είναι η επίδειξη του οπλοστασίου των ψευτοπαλληκαράδων, με αντίτιμο τραυματισμούς και όχι μόνο. Αντέδρασε έντονα λέγοντας: “Ετσά είμαστε εμείς οι Κρητικοί, ετσά δείχνομε την παλληκαριά μας και οποιανού δεν αρέσει να πάει στην Αστυνομία”.
Είχα έτοιμη την απάντηση αλλά προτίμησα να τη γράψω εδώ, βέβαιος ότι δεν διαβάζει εφημερίδα!
Θα του έλεγα, λοιπόν, πως παλληκάρια ήταν οι παππούδες μας που, τη δεκαετία του 1900 πήγαν χωρίς να τους υποχρεώσει κανένας στη Μακεδονία μας και πολέμησαν τους Τούρκους και τους αιμοσταγείς Βούλγαρους Κομιτατζήδες για να την κρατήσουν ελληνική.
Πολέμησαν ηρωικά, αντιμετωπίζοντας φοβερές κακουχίες και αρκετοί άφησαν τα κόκκαλά τους στα άγια εκείνα χώματα.
Γι’ αυτούς τους ήρωες βγήκαν αρκετά τραγούδια όπως: “Γειά σου Βάρδα (Τσόντος) ξακουστέ μου, όμορφέ μου καβαλάρη” και αρκετά άλλα.
Το τηλεφώνημα στην Αστυνομία δεν θα το έκανα γιατί είναι επικίνδυνο για τον αστυνομικό να κάνει παρατηρήσεις ή να ψάξει για ενόχους μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται εν ευθυμία.
Μπορεί κάτι να συμβεί και θα τον κλάψει μόνο η οικογένειά του.
Ενώ αν συμβεί το αντίθετο και χάσει τη ζωή του κάποιος πολίτης, τότε, ακόμα και αν είναι αποδεδειγμένα ένοχος, όλο και κάποιο κόμμα ή κομματάκι θα βρεθεί να τον κάνει σημαία του, οπότε η μνήμη του θα μείνει αιώνια με επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις και τελετές.
Ας γυρίσουμε όμως στα ηρωικά γλέντια μας και πώς θα αντιμετωπισθεί αυτό το φαινόμενο.
Εγώ προτείνω μια λύση που θα έβαζε αρκετά χρήματα στα ταμεία του κράτους μας.
Η Αστυνομία εντοπίζει το σπίτι όπου γίνεται το πανηγύρι και την επομένη καλεί τον οικοδεσπότη στο Τμήμα.
Δεν του ζητά να μαρτυρήσει τους ενόχους, γιατί εδώ ισχύει ο νόμος της “ομερτά” και θα τον φέρει σε δύσκολη θέση.
Του επιβάλλει ένα πρόστιμο 500 ευρώ και του υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με τον νόμο (που θα ψηφιστεί ύστερα από τι δική μου πρόταση!!!....) κάθε φορά που θα επαναλαμβάνεται αυτή η πράξη, το πρόστιμο θα διπλασιάζεται, δηλαδή 500 - 1.000 - 2.000 - 4.000 κ.ο.κ.
Με τον νόμο αυτό (εκτός αν εφαρμοστεί, όπως και οι άλλοι ελληνικοί νόμοι!..) η Κρήτη θα γίνει χρυσωρυχείο. Μα με τους γάμους και τα βαπτίσια, που γίνεται χαλασμός ποιος θα πληρώνει; Θα αναρωτηθείτε.
Μη σας τρώει το άγχος!... Για όλα έχω προβλέψει!
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις θα υπάρχει ένα τσουχτερό πρόστιμο ανάλογα με την πυκνότητα των πυροβολισμών, που θα πληρώνουν οι “καπετάνιοι” με ευθύνη καταστηματάρχη, γαμπρού - νονού, κουμπάρου κ.λπ. Οι οποίοι ξέρουν τους δράστες.
Μα πώς θα τους πείσουν να πληρώσουν; Θα αναρωτηθείτε.
Σας πληροφορώ ότι το χαράτσι αυτό (και εδώ ποντάρω στον πασίγνωστο Κρητικό εγωισμό) είναι το μοναδικό που θα πληρώσουν αγγόγυστα, γιατί όλοι τους θα θέλουν να μαθευτεί ότι στην εκδήλωση που ήταν παρόντες, έπεσαν οι περισσότεροι πυροβολισμοί, από όλες τις άλλες!
Στον κανόνα αυτό υπάρχει μια εξαίρεση για τους πολύτεκνους. Αυτοί, μετά το τρίτο παιδί, να θεωρούνται εθνικοί ευεργέτες (που πραγματικά είναι) και στα βαφτίσια που θα κάνουν να πέφτουν ακόμα και κανονιές.
Διαβάζοντας ο πρωθυπουργός την πρότασή μου για χρυσωρυχείο (και μάλιστα υπό τας σημερινάς συνθήκας) υπάρχει περίπτωση να με καλέσει να την υλοποιήσω ως υπουργός Δημοσίας Τάξεως (τις υπόλοιπες ονομασίες, όπως και των άλλων Υπουργείων, δεν μπόρεσα να τις αποστηθίσω, παρ’ όλες τις προσπάθειές μου, έβγαλα όμως το συμπέρασμα πως: “Αν και έβαλε τα ρούχα αλλιώς, δεν άλλαξε ο Μανωλιός”). Εγώ βέβαια θα τρέξω ασμένως, με το δισάκι μου στον ώμο, όπως θα έκανε ο κάθε καθαρόαιμος Έλληνας ανεξάρτητως προσόντων.
Όμως θα είχα ένα άδοξο τέλος αφού, από την πρώτη στιγμή θα ζητούσα από τους αστυνομικούς, αλλά και τους πολίτες, να αντιδρούν άμεσα και δραστικά όταν βλέπουν έναν κουκουλοφόρο να κινείται απειλητικά εναντίον τους, πριν προφθάσει να τους τσακίσει το κεφάλι με σιδερολοστό.
Θα έφευγα λοιπόν πυξ - λαξ από τον θώκο μου με μόνη αμοιβή ότι ως πρώην υπουργός (έστω και 24 ωρών) και με λίγο “σπρώξιμο” θα έβγαζα και δεύτερη σύνταξη! Και γιατί όχι; Αφού η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο όπως είχε πει ο Κων. Καραμανλής.


www.haniotika-nea.gr

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

«Οριστική και αμετάκλητη η Ένωση με την Ελλάδα»




Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
(Lyviakis@haniotika-nea.gr)

Ιστορική χρονιά για την Κρήτη θα είναι το 2013. Τότε θα συμπληρωθούν εκατό χρόνια από την Ένωση με την Ελλάδα. Από την ημέρα (1η Δεκεμβρίου 1913) που η ελληνική σημαία υψώθηκε στο φρούριο Φιρκά, στο παλιό λιμάνι των Χανίων. Και η επέτειος αυτή πρέπει να τιμηθεί με λαμπρές εκδηλώσεις. Γιατί, όμως, η αναφορά της στήλης στη συγκεκριμένη ημερομηνία; Διότι ολοένα και περισσότερο εξαπλώνεται στο νησί αλλά και στο Διαδίκτυο μια περίεργη φημολογία περί… δημοψηφίσματος το 2013 για την παραμονή της Κρήτης στην Ελλάδα. Ορισμένοι -άγνωστο αν κάνουν πλάκα ή αν μιλάνε στα σοβαρά- προπαγανδίζουν μάλιστα την «ανεξαρτησία της Κρήτης». Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο τραγική θα ήταν μια τέτοια εξέλιξη… Όμως, η αλήθεια είναι μία. Η Ενωση της Κρήτης με την Ελλάδα είναι -και ευτυχώς- οριστική και αμετάκλητη. Και για να φύγει κάθε αμφιβολία, απευθυνθήκαμε στον Γενικό Διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών: «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» κ. Νίκο Παπαδάκη. Ο κ. Παπαδάκης μας παρέπεμψε σε συνέντευξή του, η οποία δημοσιεύτηκε στα «Χανιώτικα νέα», την 1η Δεκεμβρίου 2009, δηλαδή κατά την 96η επέτειο της Ενωσης. Η τελευταία ερώτηση ήταν: «Τα τελευταία χρόνια διακινείται, σε επίπεδο ψιθύρου και φημολογίας, ένα σενάριο περί ενδεχομένου δημοψηφίσματος το 2013, στο οποίο οι Κρητικοί θα κληθούν να αποφανθούν για το αν επιθυμούν να παραμείνει το νησί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας ή όχι. Τελικά, κύριε Παπαδάκη, θα στηθούν κάλπες το 2013;». Και η απάντηση του κ. Παπαδάκη ήταν η ακόλουθη: «Πρόκειται για αστειότητες που κινούνται στη σφαίρα του φανταστικού. Πραγματικά δεν έχω ξεκαθαρίσει, αν πρόκειται για ευσεβείς πόθους κάποιων κύκλων που κινούνται στο σκοτάδι ή, απλώς, για μια πλάκα στο διαδίκτυο. Σε κάθε περίπτωση όλα αυτά είναι μυθεύματα και στερούνται κάθε σοβαρότητας. Η Ενωση της Κρήτης με την Ελλάδα έχει χαρακτήρα οριστικό και αμετάκλητο, δεν είναι ένωση με… ημερομηνία λήξεως. Σε καμία από τις διεθνείς συνθήκες με τις οποίες ρυθμίζεται οριστικά το κρητικό ζήτημα δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά ότι η ένωση υπόκειται σε οποιονδήποτε χρονικό περιορισμό ούτε σε ενδεχόμενο επανεξέτασης της ενσωμάτωσης της Κρήτης στον εθνικό κορμό σε 100, 200 ή… χίλια χρόνια. Το ίδιο, άλλωστε, ισχύει για τη Μακεδονία, την Ηπειρο, τα νησιά του Αιγαίου και τη Θράκη που ενσωματώθηκαν στον εθνικό κορμό με τις προαναφερόμενες ή μεταγενέστερες συνθήκες». Ας δοθεί λοιπόν τέλος στη φημολογία. Και οι τοπικοί φορείς ας σκεφτούν πώς θα εορταστεί η σημαντική αυτή επέτειος. Η Κρήτη θα είναι πάντα μέρος της Ελλάδας.

(acrovasies.blogspot.com)
www.haniotika-nea.gr

Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

“Οχι” αιολικά πάρκα χωρίς τη συγκατάθεση της κοινωνίας




Ενσταση ενάντια στην πρόθεση εταιρείας να δεσμεύσει όλες σχεδόν τις κορυφές της Κρήτης για την κατασκευή αιολικών πάρκων χωρίς τη συγκατάθεση των τοπικών κοινωνιών καταθέτουν οκτώ δήμοι των Χανίων. Χθες οκτώ δήμαρχοι (Πλατανιά, Βουκολιών, Καντάνου, Αν. Σελίνου, Πελεκάνου, Ινναχωρίου, Σφακίων, Κολυμπαρίου) προχώρησαν στη σύνταξη του κειμένου της ένστασης που θα κατατεθεί στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, την Περιφέρεια Κρήτης και τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.
Οι δήμαρχοι υπογραμμίζουν πως η εταιρεία “Κ. Σάρρας” δεσμεύει όλο τον ορεινό όγκο του νησιού για την κατασκευή ανεμογεννητριών που θα παράγουν 1002 ΜW, όταν όλη η Κρήτη παράγει 500 MW σήμερα και μίλησαν ξεκάθαρα για παραγωγή ρεύματος που θα διοχετεύεται στην ηπειρωτική Ελλάδα με καλώδιο. Σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους οι δήμαρχοι εμφανίσθηκαν βέβαιοι ότι πρόθεση της εταιρείας είναι να δεσμεύσει τις κορυφές και στη συνέχεια να εμπορευθεί τις άδειες με άλλους ενδιαφερόμενους, ενώ επεσήμαναν πως υπάρχει η αισιοδοξία πως οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς δεν θα συναινέσουν στις απαιτήσεις τους.
Η συνάντηση των δημάρχων έγινε μετά από ενημέρωση από τη ΡΑΕ, δύο μήνες μετά την υποβολή του σχετικού αιτήματος, σχετικά με τις περιοχές που θέλει να δεσμεύσει η εταιρεία. Η ΡΑΕ απάντησε με χάρτες μετά από δίμηνη καθυστέρηση, όπου δυστυχώς σε πάρα πολλούς δήμους των Χανίων, χωρίς τη δική μας συναίνεση, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα οι τοπικές κοινωνίες αποφάσισαν για μας χωρίς εμάς. “Είμαστε αντίθετοι σε αυτές τις αποφάσεις, είμαστε αντίθετη στην έγκριση αδειοδοτήσεων χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών εν όψει μάλιστα και του σχεδίου «Καλλικράτης» για την τοπική αυτοδιοίκηση”, ανέφερε ο δήμαρχος Καντάνου κ. Ε. Δασκαλάκης.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο δήμαρχος Βουκολιών κ. Ν. Μπομπολάκης υπογράμμισε πως “μιλάμε για πρόταση στη ΡΑΕ για παραγωγή 1000 MW όταν όλη η Κρήτη παράγει 500 MW και το χειρότερο είναι ότι η πρόταση δεν πάει καν για εξυπηρέτηση του νησιού αλλά για εξυπηρέτηση της υπόλοιπης Ελλάδας. Οι δήμοι είμαστε αντίθετοι γύρω από αυτήν την διαδικασία που ακολουθείται και δεν μπορεί να προχωρήσει με αυτές τις διαδικασίες”.
Η ένσταση θα σταλεί τις επόμενες ημέρες στους αρμόδιους φορείς ανάφερε ο ο δήμαρχος Αν. Σελίνου κ. Παπαδερός συμπληρώνοντας πως “μέσα στο κείμενο εκφράζουμε την αντίθεσή μας με τις αιτήσεις παραγωγής αιολικής ενέργειας 1002 ΜW στην Κρήτη και τη μεταφορά όλου αυτού του ρεύματος στην Αθήνα μέσω καλωδίου χωρίς τίποτα να παραμένει στο νησί. Δεν είμαστε αντίθετοι στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Είμαστε όμως αντίθετοι όταν οργανώνονται τέτοιες επενδύσεις χωρίς να υπάρχει καμία συνενόηση με τους κατοίκους για τα ιδιοκτησιακά και τους δήμους. Οι δήμοι πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο σε αυτές τις επενδύσεις και πάνω από όλα ενδιαφέρει να παράγουμε ρεύμα από τις ΑΠΕ για την Κρήτη μας”.

www.haniotika-nea.gr


Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων για τις αυθαιρεσίες στον Ομαλό


Στην περιοχή Σαρηδιανά του Ομαλού έγινε πριν δύο χρόνια απόπειρα ανέγερσης παράνομης μονάδας από ομόρρυθμη ξενοδοχειακή εταιρεία, σε καταπατημένο και εκβραχισμένο τμήμα δημοτικής περιουσίας στο πρανές του βουνού. Μετά τις καταγγελίες μας, το θόρυβο και την κατακραυγή που δημιουργήθηκε, το τοπικό συμβούλιο Λάκκων όπου ανήκει διοικητικά η περιοχή πήρε την 3/14-5-2008 απόφαση για την καταπάτηση, ο δήμος Μουσούρων ανακάλεσε τη βεβαίωση ιδιοκτησίας που είχε εκδώσει, η πολεοδομία Χανίων την οικοδομική άδεια, το δασαρχείο Χανίων και η περιφέρεια Κρήτης κήρυξαν την περιοχή αναδασωτέα και η εισαγγελία Χανίων άσκησε τις πρέπουσες διώξεις.

Παρ’ όλα αυτά ο σκελετός του κτίσματος παρέμεινε και στοιχειώνει το απαράμιλλης ομορφιάς τοπίο χωρίς να έχει δρομολογηθεί κάποια διαδικασία αποκατάστασης του, όπως και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις μεγάλων εκβραχισμών στην περιοχή. Να σημειώσουμε ότι στο σημείο των εκβραχισμών υπάρχουν σπάνια και προστατευμένα είδη χλωρίδας και ότι το ένα στα δύο είδη που φύονται είναι ενδημικό.

Σύμφωνα με νέες καταγγελίες που έγιναν για την ίδια περιοχή και το ίδιο θέμα, το τοπικό συμβούλιο Λάκκων πρόσφατα έλαβε κρυφά μάλιστα την 4/21-2-2010 καινούρια και μη συνάδουσα με την προηγούμενη απόφαση – εισήγηση στο δήμο Μουσούρων, να ανταλλαχθεί το καταπατημένο «οικόπεδο» πάνω στο βουνό, που αποτελεί δημοτική περιουσία, με ένα άλλο ιδιωτικό χωράφι σε μια λακκούβα του οροπεδίου.

Ομολογούμε ότι μας αφήνει έκπληκτους ο τρόπος λειτουργίας και η σκέψη του κ. προέδρου και των μελών του παραπάνω συμβουλίου, οι οποίοι δε φαίνεται να κατανοούν ότι με αυτό τον τρόπο, εκτός του ότι αντιφάσκουν με τον εαυτό τους, παραδίδουν την περιοχή και ανοίγουν το δρόμο σε κάθε λογής αιτήματα και διεκδικήσεις και μάλιστα από εταιρείες για δάση, βουνοκορφές και αιγιαλούς.

Εκφράζουμε την αντίθεσή και την αγανάκτησή μας, και καλούμε τους κατοίκους της περιοχής, τους Χανιώτες, τις υπηρεσίες του κράτους, όλους τους ευαίσθητους προς το περιβάλλον φορείς, την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα να αποκηρύξουν αυτές τις πρακτικές που οδηγούν με ακρίβεια στην αλλοτρίωση και υποβάθμιση της φυσικής και πολιτισμικής κληρονομιάς μας.

ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Δευτέρα 5 Απριλίου 2010

Η Ανασταση του Θεανθρώπου

“Θανάτου γαρ θάνατος
ο θάνατος αυτού γέγονεν”

«Δράμα και θάμα τ’ Απριλιού,
γιορτή και του Κυρίου. Λαμπρή...
...μυστικό ρόδο που οι σκληροί
γεννούν του μαρτυρίου σταυροί...
...χαρά των άδολων καρδιών
και των ολόασπρων κρίνων...
Στο στόμα ως έχουν το φιλί του Πάσχα,
όλοι, μεγάλοι, μικροί,
δείξε φιλί αναστάσιμο
και στην Ελλάδα, πάλι, Λαμπρή...
πρόσταξε του όκνου οι δαίμονες
να πέσουν και του μίσους νεκροί, Λαμπρή
για μιαν απίστευτη στο θάμα των Ελλήνων γέννα...»
Κωστής Παλαμάς

Αγαπητοί μου φίλοι και αδελφοί, τέκνα ευλογημένα των επαρχιών μας Κισάμου και Σελίνου.
Εμπνευσμένος από τον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυστόμου: “Ει τις ευσεβής και φιλόθεος απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως...” ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς στο ποίημά του “Λαμπρή”, με τους παραπάνω στίχους, δοξολογεί την Ανάσταση του Χριστού. Γεγονός κορυφαίο για την σύνολη ανθρωπότητα. Επισφράγισμα της Θείας Οικονομίας. Ο Χριστός κατήλθε εν τοις κατωτάτοις της γης και συνέτριψε μοχλούς αιωνίους. Και γι’ αυτό “θανάτου γαρ θάνατος ο θάνατος αυτού γέγονεν”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Ιερός Χρυσόστομος. Δικαίως λοιπόν το Πάσχα ονομάζεται “εορτή των εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων". Η Ανάσταση αποτελεί το κέντρο της πίστης και της λατρείας μας. Θρίαμβος ζωής.
Η εορτή της Αναστάσεως του Χριστού μας δεν είναι μία τυπική εορτή που την συντηρεί και την μεταφέρει η παράδοση μέσα στους αιώνες. Είναι η κατ’ εξοχήν ημέρα και εορτή που ανταποκρίνεται στον βαθύτερο ψυχισμό του Ρωμιού. Η θερμή και φωτεινή πηγή της βιοθεωρίας του και της δοξασίας που έχει για τη ζωή και τον κόσμο ολόκληρο. Η μεγάλη αυτή εορτή της χριστιανοσύνης ήταν πάντα η μεγάλη εορτή του ελληνισμού. Στις δύσκολες ώρες της δοκιμασίας του το γένος μας έβλεπε στη γιορτή της Αναστάσεως του Χριστού την πεποίθηση για την αναγέννηση και την άνοδό του στο φως. Στα σκληρά χρόνια της Τουρκοκρατίας η ευχή ήταν “Χριστός Ανέστη” και η “Ελλάς Ανέστη”. Ο ελληνισμός συνταύτισε το Πάσχα με την ελπίδα, την επιβίωση, την ελευθερία, την χαρά της ζωής. Ιδιαίτερα ο νέος ελληνισμός διαμορφώθηκε με άξονα την ιδέα της Αναστάσεως του Γένους.
Το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού μας, μήνυμα ζωής, ελπιδας, νίκης της αλήθειας κατά του ψεύδους, του θανάτου, του μηδενισμού και της απογοήτευσης, κηρύσσει την ελευθερία από κάθε αιτία φόβου. Και στην εποχή μας, στην κοινωνία μας, στον τόπο και στην πατρίδα μας οι φόβοι αυξάνονται. Επιτείνονται από την διεθνή οικονομική κρίση. Από την δαιμονοποίηση και δυσφήμηση του θυσιαστικού και σταυρικού ήθους, της άσκησης. Από την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, την ανεργία, την μοναξιά, τον καιροσκοπισμό, την καταρράκωση και τον ευτελισμό θεσμών και αξιών. Σε συγχορδία με ψευδοεπιστημονικές δυνάμεις ο ευδαιμονισμός στηλιτεύει την άσκηση, ως παρά φύσιν ζωή, ως καταπίεση και αλλοτρίωση.
Η μεγάλη υπόσχεση μιας υλιστικής ευμάρειας, διαψεύδοντας τις όποιες αρχικά αισιόδοξες προβλέψεις, δείχνει σήμερα να απειλεί την πνευματική και κοινωνική μας υπόσταση, αφού είναι οδυνηρά βέβαιο ότι η ανθρώπινη πορεία έχει εμπλακεί σε δραματικές αντινομίες. Η καθολική επικράτηση του ατομισμού προτάσσει την “βιοτική μέριμνα” στην κλίμακα των αξιών της καθημερινότητας. Μπροστά λοπόν σ’ αυτό το ορμητικό ποτάμι, που απειλεί να σαρώσει και να αφανίσει τα πάντα, έχομε χρέος να αντισταθούμε. Να αγωνιστούμε και να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, την οικογένειά μας, το περιβάλλον, τον τόπο μας, την κοινωνία μας, τον κόσμο όλο. Να συνειδητοποιήσομε ακόμα περισσότερο την ανάγκη για μία ανάσταση πνευματική, ηθική και κοινωνική.
Μόνο μέσα από αυτό το πνεύμα, αγαπητοί μου φίλοι και αδελφοί του Αναστημένου Κυρίου μας, μπορεί η πορεία, η πορεία προς τον Γολγοθά, η Σταυρική θυσία και η Ανάσταση του Θεανθρώπου να αποκτήσουν νόημα και σημασία για την ζωή μας. Να φωτίσουν την καρδιά, το νου και την ψυχή μας, για μία ζωή γεμάτη αγάπη και σεβασμό για τον άνθρωπο, ελπιδοφόρα για το μέλλον. Να αναστήσουν τα όνειρα και τα οράματα του Γένους μας.
Χριστός Ανέστη, αδελφοί μου! Το φετινό Πάσχα ας είναι η απαρχή μιας νέας αναστάσιμης πορείας για όλους μας.

Μετά πολλών ευχών
Ο Μητροπολίτης
Ο Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος

www.haniotika-nea.gr

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΑΘΙΒΟΛΗ


Ἀλαλάξατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ... (Πασχαλινὴ ἀθιβολή)
Δημοσιεύθηκε ἀπὸ τὸν Γ. Καφφετζάκη - Μαράντη, στὴν Κρητικὴ Πρωτοχρονιὰ 1961.







Ἡ νεανικὴ συντροφιὰ ἀποφάσισε νὰ κάνει Πάσχα σὲ κανένα ἀπόμακρο χωριό. Ἡ νύχτα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου τοὺς βρῆκε νὰ περιπλανῶνται σὲ κορφοβούνια ἄγνωστα. Εἶχαν χάσει ὁριστικὰ τὸ δρόμο.
Ξαφνικὰ ἀκούστηκε ἀπὸ πέρα τὸ χτύπημα καμπάνας τῆς ἀναστάσιμης λειτουργίας καὶ τότε κατάλαβαν πὼς κινδύνευαν νὰ μὴ κάνουν Ἀνάσταση τὴ χρονιὰ αὐτή.
- Βρὲ παιδιά, βλέπω φῶς ἐκεῖ στὴ διπλανὴ κορφή, φώναξε κάποιος.
Ξεκίνησαν ὅλοι μαζὶ κατὰ ΄κεῖ, πλησίασαν, μὰ σταμάτησαν ἀπότομα ὅταν ἕνας μαντρόσκυλος οὔρλιαξε ἄγρια. Ἔτσι σκαρφαλωμένοι σ᾿ ἐκείνη τὴν κορφή, εἶδαν ἀπὸ μικρὴ ἀπόσταση τὴ σκηνὴ τὴν ἀλησμόνητη: Ὁ βοσκὸς ἀνάμεσα στὰ πρόβατα, μ᾿ ἕνα κερὶ στὸ χέρι, ἔκανε μονάχος του τὴν Ἀνάσταση. Ἀκουγότανε καθαρὰ κομμάτια ἀπὸ τροπάρια ποὺ ἔψαλλε μὲ τὴν χοντρὴ φωνή του καὶ ἄλλοτε ἀπάγγελλε σὲ ἐκκλησιαστικὸ τόνο. Κάπου - κάπου διέκοπτε τὸ ψαλτικό του γιὰ νὰ ἐπιβάλει σιωπὴ στὰ γρυλίσματα τοῦ μαντρόσκυλου, ποὺ καθὼς μᾶς ἔνοιωθε κοντὰ οὔρλιαζε καὶ στὸ τέλος γιὰ νὰ μείνει ἥσυχος τὸν ἔδεσε σὲ κάποιο δεντράκι ἐκεῖ κοντά.
«Τὴν Ἀνάστασή σου Χριστὲ Σωτήρ, ...ἀγγέλοι κουνοῦσιν ἐν οὐρανοί..., Ἀναστάσης ὁ Χριστὸς ἀπὸ τοῦ τάφου...», (καὶ διέκοπτε γιὰ νὰ ἐπιβάλει σιωπὴ στοὺς γρυλλισμοὺς τοῦ σκυλιοῦ): Σώπα, μωρέ, ἄδικο νὰ σοῦ δώσει, καταραμένε καὶ λειτουργιὰ γίνεται! (καὶ συνέχιζε): «Ἀνάσταση Χριστοῦ περασάμενος... Ἰησοῦς ὁ μόνος ἀναμάρτητος.», «Τὸν Σταυρόν του προσκουνοῦμεν Δέσποτα...» (μπέε, ἔκαμε ἄξαφνα ὁ διπλανός του τράγος). «Εἴντα ῾χεις ἐδὰ κι ἡ ἀφεδιά σου τέθοια ὥρα; Κεδιὰ (σιωπή) νὰ σὲ κόψει, δὲ θωρεῖς πὼς λειτουργῶ;»
Καθὼς εἴχαμε πλησιάσει τὰ μάτια μας εἴχανε συνηθίσει στὸ λίγο φῶς τῆς ἀστροφεγγιᾶς κι βλέπαμε πιὰ καθαρὰ ὅλες τὶς λεπτομέρειες τοῦ προσευχόμενου.
Μὲ τὸ ἕνα χέρι κρατοῦσε μία μεγάλη λαμπάδα ἀναμμένη, ποὺ τὴν εἶχε βέβαια φέρει ἀπὸ τὸ χωριό, καὶ μὲ τὸ δεξὶ κουνοῦσε ἕνα θυμιατήρι δικῆς του κατασκευῆς: εἶχε δέσει μὲ σπάγκο τὸν πάτο μίας σπασμένης στάμνας καὶ μέσα εἶχε τὰ κάρβουνα καὶ τὸ λιβάνι.
Καθὼς λοιπὸν ἀπάγγελνε ἢ ἔψαλλε τὶς προσευχές του, θυμιάτιζε συγχρόνως συνεχῶς, καθὼς κάνει ὁ διάκος στὴν ἐκκλησία. Καὶ ἡ ἀκολουθία συνεχιζόταν:
»Κύματι θαλάσσης τὸν πρήξαντα πάλι διώχτη τύραννε...» σφεντονίζοντας τὴν τελευταία λέξη μὲ μίσος καὶ ἀγανάκτηση.
Σὲ λίγο οἱ καμπάνες τῶν γύρω χωριῶν χτυποῦσαν χαρμόσυνα καὶ ἀπόμακροι κρότοι τουφεκοβολισμῶν ἔφτασαν καὶ ἐκεῖ πάνω. «Ὁ Χριστὸς εἶχε ἀναστηθεῖ». Στὸ ἄκουσμα αὐτὸ ὁ βοσκὸς ἄφησε τὸ θυμιατήρι καὶ παίζοντας ἕνα πήδημα, ὅπως θὰ ἔκανε καὶ στὸ χορό, ἄρχισε μὲ ὅλη τὴ δύναμη τοῦ στήθους του νὰ ψέλνει τὸ «Χριστὸς ἀνέστη», κουνώντας τὸ κερί του, καὶ πετώντας διάφορα σπασμένα πήλινα ἀγγεῖα ποὺ εἶχε συσσωρεύσει γύρω του ἐδῶ κι ἐκεῖ, ποὺ καθὼς σποῦσαν ἔκαναν ἕνα τρομερὸ κρότο ποὺ ἀντιλαλιόταν στὴν ἡσυχία τῆς ἐρημιᾶς. Μ᾿ αὐτὸ τὸν τρόπο ἀντικαθιστοῦσε τὰ βαρελότα καὶ τὶς γιορταστικὲς τουφεκιές. Τὰ πρόβατα μὲ τοὺς ἀπροσδόκητους αὐτοὺς θορύβους σκόρπισαν καὶ τὸ μαντρόσκυλο οὔρλιαξε ἀγριεμένο, κοιτάζοντας κατὰ τὸ μέρος ποὺ εἴμαστε...
»Ἀναστήτω ὁ Θεὸς καὶ σκορπιστεῖτε καὶ σεῖς μωρέ, καὶ τοῦ Θεοῦ πλάσματα εἴσαστε...». Καὶ δῶσ᾿ του καὶ πετοῦσε τὶς σπασμένες γλάστρες σὲ ὅλα τὰ σημεῖα... Ἤτανε τόση ἡ χαρά του, τόσος ὁ ἐνθουσιασμός του γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ποὺ δὲ θυμούμαστε νὰ εἴχαμε ἰδεῖ ποτὲ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ χαρά...
Ἀποφασίσαμε τώρα νὰ παρουσιαστοῦμε καὶ ὅλοι μαζὶ τοῦ φωνάξαμε
- Χριστὸς Ἀνέστη, κουμπάρε.
- Ἀληθῶς ἀνέστη ὁ Κύριος, εἶπε κι ἔτρεξε κοντά μας.
Ἤτανε ἕνας θεόψηλος ἄντρας, ὡς 25 χρονῶ, πλατύστερνος, μὲ τεράστιες πλάτες, ποὺ ἡ φωνή του καθὼς μᾶς μιλοῦσε ἀντιβοοῦσε στὶς γύρω λαγκαδιές.
- Ἐχάσαμε τὴ στράτα, καὶ δὲν προφτάξαμε νὰ πᾶμε στὸ χωριὸ νὰ κάμουμε ἐκειὰ Ἀνάσταση.
- Ὁ Θεὸς τά ῾φερε «δεξά», εἶπε ὁ βοσκὸς γελώντας νά ῾ρθετε κατὰ τὸ κονάκι μου ἀπόψε νὰ κάμω κι ἐγὼ Λαμπρὴ μαζί σας, ἀλλιῶς ἤθελε νά ῾μαι μονάχος.
- Καλῶς ἤρθετε, καλῶς ἐκοπιάζετε. Πᾶμε στὸ μητᾶτο παρακάτω καὶ πρᾶμα δὲ θὰ μᾶς-ε λείψει.
Καὶ ἀληθινὰ τίποτε δὲν ἔλειψε ἀπὸ τὸ πλούσιο τραπέζι ποὺ μᾶς ἔστρωσε, ἀπὸ τὰ κόκκινα αὐγὰ καὶ τὸν ὀβελία ποὺ ψήσαμε ὅλοι μαζί, ὡς τὰ παχύτατα γαλακτερά, ποὺ ἄφθονα, ἀκατάπαυστα, μᾶς κουβανοῦσε.




Ευχολημενό, ειρηνικό, επλιδοφόρο και παντα χαρούμενο το Πασχα που θα έρθει.Επεύχομαι σε όλους τα καλύτερα